snúa

Merkingar

1. 1.

   láta (e-ð) fara í hringi

   • hún sneri sér í hring fyrir framan spegilinn
   • hann sneri skrifstofustólnum heilan hring
2. 2.

   láta (e-ð) vita í vissa átt

   • hann sneri bollanum niður og leit á merkið
   • hamborgaranum er snúið eftir nokkra stund

   • snúa sér

     • hann snýr sér mikið í svefni
3. 3.

   vita í vissa átt

   • glugginn snýr í austur
   • ég get ekki lesið þetta, blaðið snýr öfugt
4. 4.

   misstíga sig

   • hún sneri á sér fótinn
   • hann sneri sig um ökklann
5. 5.

   fara (burt), halda (brott)

   • við snerum heim á leið fjórum dögum síðar

   • snúa frá

     • hann ætlaði á fyrirlesturinn en varð að snúa frá
6. 6.

   þýða (e-ð)

   • hann sneri greininni á dönsku
7. 7.

   breyta (e-u)

   • snúa vörn í sókn

     hætta að verjast og fara að sækja á

8. 8.

   snúa að

   • snúa sér að verkefninu

     beina athyglinni að verkefninu

     • hann hefur snúið sér að stjórnmálum
9. 9.

   snúa aftur

   • snúa ekki aftur með þetta

     hafa þessa staðföstu skoðun, vera harður á þessu

10. 10.

    snúa á

    leika á (e-n), blekkja (e-n)

    • bankaræningjarnir sneru á lögregluna
11. 11.

    snúa niður

    þf.með þolfalli fella (e-n) í viðureign

    • lögreglumaðurinn sneri þjófinn niður
12. 12.

    snúa til

    leita eitthvert til úrlausnar máls

    • best er að snúa sér beint til forstöðumanns
    • ég sný mér til lögfræðings ef þið endurgreiðið mér ekki
13. 13.

    snúa undan

    • snúa sér undan

      líta í hina áttina

      • hún sneri sér undan þegar hann birtist nakinn
14. 14.

    snúa upp á

    gera snúning (á e-ð)

    • hann sneri upp á handlegginn á manninum
    • presturinn snýr upp á yfirskeggið

    • snúa upp á sig

      verða afundinn, þóttafullur

      • hann sneri upp á sig þegar ég gagnrýndi hann
15. 15.

    snúa upp í

    færa (e-ð) á annan veg

    • hann varð ekkert móðgaður heldur sneri þessu upp í grín
16. 16.

    snúa út úr

    1. a.

       • teygja og toga, rangfæra (orð e-s)

         • snúðu ekki út úr orðum mínum
         • vinur hennar vildi ræða málið en hún sneri út úr fyrir honum
    2. b.

       • þf.með þolfalli snúa sig út úr þessu

         koma sér klókindalega hjá (e-u)

         • ég lofaði að halda ræðu, hvernig get ég snúið mig út úr því?
17. 17.

    snúa við

    1. a.

       fara sömu leið til baka

       • hann gleymdi seðlaveskinu og sneri þess vegna við
    2. b.

       hvolfa (e-u)

       • ég þarf að snúa við pönnukökunni
    3. c.

       horfa eða vísa í hina áttina

       • hún sneri sér við og leit á hann

    • snúa við blaðinu

      hverfa frá fyrri stefnu eða líferni

      • hún var í óreglu en hefur nú snúið við blaðinu