snauta

sagnorð

fara burt með skömm, snáfa (burt)

snautaðu burt hundkvikindi
ég varð að snauta heim aftur

Beyging

snautaði snautað

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égsnautasnautaðiégsnautisnautaði

þúsnautarsnautaðirþúsnautirsnautaðir

húnsnautarsnautaðihúnsnautisnautaði

viðsnautumsnautuðumviðsnautumsnautuðum

þiðsnautiðsnautuðuðþiðsnautiðsnautuðuð

þausnautasnautuðuþausnautisnautuðu

nafnháttur	snauta
sagnbót	snautað
boðháttur eintölu	snautaðu
boðháttur fleirtölu	snautið
stýfður boðháttur	snauta
lýsingarháttur nútíðar	snautandi

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égsnautastsnautaðistégsnautistsnautaðist

þúsnautastsnautaðistþúsnautistsnautaðist

húnsnautastsnautaðisthúnsnautistsnautaðist

viðsnautumstsnautuðumstviðsnautumstsnautuðumst

þiðsnautistsnautuðustþiðsnautistsnautuðust

þausnautastsnautuðustþausnautistsnautuðust

nafnháttur	snautast
sagnbót	snautast