snertur
nafnorð, karlkyn
, beyging: eignarfall eintölu snerts, nefnifall fleirtölu snertir
dálítið merki um e-ð, vottur
- hún er með snert af kvefi
- ég fékk snert af innilokunarkennd í lyftunni
Beyging
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.snertursnerturinnnf.snertirsnertirnir
þf.snertsnertinnþf.snertisnertina
þgf.snertsnertinumþgf.snertumsnertunum
ef.snertssnertsinsef.snertasnertanna