vottur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
vitni, áhorfandi eða áheyrandi einhvers
vera vottur að atburðinum
skrifa undir skjalið í votta viðurvist
- 2.
oftast með neitun ögn
- hún þolir ekki vott af áfengi
Orðasambönd
ritgerðin ber vott um trausta þekkingu á efninu
... er vitnisburður um ...
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu votts eða vottar nefnifall fleirtölu vottar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.votturvotturinnnf.vottarvottarnir
þf.vottvottinnþf.vottavottana
þgf.vottivottinumþgf.vottumvottunum
ef.votts / vottarvottsins / vottarinsef.vottavottanna