Yrða

sparka

sagnorð með þágufalli

Merkingar

  1. 1.

    greiða (e-u/e-m) högg með fætinum

    • hann sparkaði boltanum yfir grindverkið
    • þau þutu inn og spörkuðu af sér skónum

    • sparka í hana

      • hún réðst á hann og sparkaði í hann
  2. 2.

    víkja (e-m) úr starfi, reka (e-n)

    • honum var sparkað fyrir að koma ítrekað of seint
    • er hún búin að sparka kærastanum?
Tengd orð

Beyging

sparkaði sparkað