stæl gæi
nafnorð, karlkyn
stæl-gæi gamaldags
ungur maður sem er spjátrungslegur til fara, t.d. með óþarfa sólgleraugu og strípur í hári
Beyging
eignarfall eintölu ‑gæja nefnifall fleirtölu ‑gæjar beygist eins og gæi
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.stælgæi stælgæinn nf.stælgæjar stælgæjarnir
þf.stælgæja stælgæjann þf.stælgæja stælgæjana
þgf.stælgæja stælgæjanum þgf.stælgæjum stælgæjunum
ef.stælgæja stælgæjans ef.stælgæja stælgæjanna