starta
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu startaði, sagnbót startað óformlegt
Merkingar
- 1.
setja (bíl, vél) í gang
- ég átti í erfiðleikum með að starta bílnum
- 2.
byrja (e-ð)
- blaðið hefur startað auglýsingaherferð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstartastartaðiégstartistartaði
þústartarstartaðirþústartirstartaðir
húnstartarstartaðihúnstartistartaði
viðstörtumstörtuðumviðstörtumstörtuðum
þiðstartiðstörtuðuðþiðstartiðstörtuðuð
þaustartastörtuðuþaustartistörtuðu
| nafnháttur | starta |
|---|---|
| sagnbót | startað |
| boðháttur eintölu | startaðu |
| boðháttur fleirtölu | startið |
| stýfður boðháttur | starta |
| lýsingarháttur nútíðar | startandi |
kk.kvk.hk.
nf.startaðurstörtuðstartað
þf.startaðanstartaðastartað
þgf.störtuðumstartaðristörtuðu
ef.startaðsstartaðrarstartaðs
nf.startaðirstartaðarstörtuð
þf.startaðastartaðarstörtuð
þgf.störtuðum
ef.startaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstartaststartaðistégstartiststartaðist
þústartaststartaðistþústartiststartaðist
húnstartaststartaðisthúnstartiststartaðist
viðstörtumststörtuðumstviðstörtumststörtuðumst
þiðstartiststörtuðustþiðstartiststörtuðust
þaustartaststörtuðustþaustartiststörtuðust
| nafnháttur | startast |
|---|---|
| sagnbót | startast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústartastustartaðistuþústartistustartaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústartarðustartaðirðuþústartirðustartaðirðu
þiðstartiðistörtuðuðiþiðstartiðistörtuðuði