stein hætta
sagnorð stein-hætta með þágufalli
hætta (e-u) alveg
- steinhættið þessari vitleysu krakkar
- hann steinhætti að skrifa mér bréf
steinhætta við ferðina
- hún steinhætti við að sækja um starfið
sjá steinhættur
Tengd orð
Beyging
‑hætti ‑hætt beygist eins og hætta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsteinhætti steinhætti égsteinhætti steinhætti
þústeinhættir steinhættir þústeinhættir steinhættir
húnsteinhættir steinhætti húnsteinhætti steinhætti
viðsteinhættum steinhættum viðsteinhættum steinhættum
þiðsteinhættið steinhættuð þiðsteinhættið steinhættuð
þausteinhætta steinhættu þausteinhætti steinhættu
| nafnháttur | stein |
|---|---|
| sagnbót | stein |
| boðháttur eintölu | stein |
| boðháttur fleirtölu | stein |
| stýfður boðháttur | stein |
kk.kvk.hk.
nf.steinhættur steinhætt steinhætt
þf.steinhættan steinhætta steinhætt
þgf.steinhættum steinhættri steinhættu
ef.steinhætts steinhættrar steinhætts
nf.steinhættir steinhættar steinhætt
þf.steinhætta steinhættar steinhætt
þgf.steinhættum
ef.steinhættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústeinhættirðu steinhættirðu þústeinhættirðu steinhættirðu
þiðsteinhættiði steinhættuði þiðsteinhættiði steinhættuði