stirður
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
sem á erfitt með að hreyfa sig
vera stirður í hreyfingum
- 2.
ekki auðveldur, erfiður
- samband hans og föður hans hefur lengi verið stirt
það er stirt á milli þeirra
henni er stirt um mál
- 3.
stirðlundaður, skapstirður
vera stirður í skapi
- 4.
fullur af hindrunum, erfiður
- samgöngur við fjörðinn eru stirðar yfir veturinn
- 5.
sem skortir lipurleika, stirðlega skrifaður eða saminn
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
stirð stirt miðstig stirðari efsta stig stirðastur
kk.kvk.hk.
nf.stirðurstirðstirt
þf.stirðanstirðastirt
þgf.stirðumstirðristirðu
ef.stirðsstirðrarstirðs
nf.stirðirstirðarstirð
þf.stirðastirðarstirð
þgf.stirðum
ef.stirðra
nf.stirðistirðastirða
aukaföllstirðastirðustirða
öll föllstirðu
öll föllstirðaristirðaristirðara
öll föllstirðari
kk.kvk.hk.
nf.stirðasturstirðuststirðast
þf.stirðastanstirðastastirðast
þgf.stirðustumstirðastristirðustu
ef.stirðastsstirðastrarstirðasts
nf.stirðastirstirðastarstirðust
þf.stirðastastirðastarstirðust
þgf.stirðustum
ef.stirðastra
nf.stirðastistirðastastirðasta
aukaföllstirðastastirðustustirðasta
öll föllstirðustu