stjaka
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
ýta við (e-m), ýta á (e-n)
- lögreglumenn stjökuðu fólkinu frá
stjaka við honum
- hún stjakaði við manninum svo að hann féll
- 2.
ýta (báti) með stöng eða ár
- hann stjakaði bátnum frá landi
Tengd orð
Beyging
stjakaði stjakað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstjakastjakaðiégstjakistjakaði
þústjakarstjakaðirþústjakirstjakaðir
húnstjakarstjakaðihúnstjakistjakaði
viðstjökumstjökuðumviðstjökumstjökuðum
þiðstjakiðstjökuðuðþiðstjakiðstjökuðuð
þaustjakastjökuðuþaustjakistjökuðu
| nafnháttur | stjaka |
|---|---|
| sagnbót | stjakað |
| boðháttur eintölu | stjakaðu |
| boðháttur fleirtölu | stjakið |
| stýfður boðháttur | stjaka |
| lýsingarháttur nútíðar | stjakandi |
kk.kvk.hk.
nf.stjakaðurstjökuðstjakað
þf.stjakaðanstjakaðastjakað
þgf.stjökuðumstjakaðristjökuðu
ef.stjakaðsstjakaðrarstjakaðs
nf.stjakaðirstjakaðarstjökuð
þf.stjakaðastjakaðarstjökuð
þgf.stjökuðum
ef.stjakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstjakaststjakaðistégstjakiststjakaðist
þústjakaststjakaðistþústjakiststjakaðist
húnstjakaststjakaðisthúnstjakiststjakaðist
viðstjökumststjökuðumstviðstjökumststjökuðumst
þiðstjakiststjökuðustþiðstjakiststjökuðust
þaustjakaststjökuðustþaustjakiststjökuðust
| nafnháttur | stjakast |
|---|---|
| sagnbót | stjakast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústjakastustjakaðistuþústjakistustjakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústjakarðustjakaðirðuþústjakirðustjakaðirðu
þiðstjakiðistjökuðuðiþiðstjakiðistjökuðuði