strá
sagnorð strá-fella með þolfalli
drepa marga í einu, þurrka út hóp (manna)
- herinn var stráfelldur í orustunni
Beyging
‑felldi ‑fellt beygist eins og fella
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstráfelli stráfelldi égstráfelli stráfelldi
þústráfellir stráfelldir þústráfellir stráfelldir
húnstráfellir stráfelldi húnstráfelli stráfelldi
viðstráfellum stráfelldum viðstráfellum stráfelldum
þiðstráfellið stráfellduð þiðstráfellið stráfellduð
þaustráfella stráfelldu þaustráfelli stráfelldu
| nafnháttur | strá |
|---|---|
| sagnbót | strá |
| boðháttur eintölu | strá |
| boðháttur fleirtölu | strá |
| stýfður boðháttur | strá |
| lýsingarháttur nútíðar | strá |
kk.kvk.hk.
nf.stráfelldur stráfelld stráfellt
þf.stráfelldan stráfellda stráfellt
þgf.stráfelldum stráfelldri stráfelldu
ef.stráfellds stráfelldrar stráfellds
nf.stráfelldir stráfelldar stráfelld
þf.stráfellda stráfelldar stráfelld
þgf.stráfelldum
ef.stráfelldra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústráfellirðu stráfelldirðu þústráfellirðu stráfelldirðu
þiðstráfelliði stráfellduði þiðstráfelliði stráfellduði