stríða

Merkingar

1. 1.

   þgf.með þágufalli gera grín að (e-m), beita (e-n) meinlausum hrekkjum

   • hann er alltaf að stríða litlu systur sinni
   • hún stríðir honum stundum á yfirskegginu
   • henni var strítt á rauða hárinu
2. 2.

   eiga í baráttu (við e-ð)

   • samningurinn stríðir gegn alþjóðalögum
   • allt óhóf stríddi gegn lífsskoðun hans

   • eiga við vandamál að stríða

     • hann hefur átt við geðrænan vanda að stríða