strókur
nafnorð, karlkyn
þéttur reykur eða mökkur sem stígur upp í loft, t.d. frá eldgosi
- logandi strókur stóð upp af eldfjallinu
Skyld orð
- súla
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu stróks þágufall eintölu strók eða stróki nefnifall fleirtölu strókar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.strókurstrókurinnnf.strókarstrókarnir
þf.strókstrókinnþf.strókastrókana
þgf.strók / strókistróknumþgf.strókumstrókunum
ef.stróksstróksinsef.strókastrókanna