strangur
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
(um fólk) harður og alvarlegur, sem vill láta stífar reglur gilda
- hún er strangur kennari
- hann er alltaf svo strangur við krakkana
- 2.
sem hlífir ekki, ákveðinn, harður
- stofnunin er undir ströngu opinberu eftirliti
- í skólanum eru strangar reglur um reykingar
í ströngum/strangasta skilningi erum við ekkert skyldar
langur og strangur vinnudagur
standa í ströngu
sinna krefjandi verkefni
- handboltaliðið stóð í ströngu í síðustu viku
strangt (til) tekið er þetta rangt svar
Skyld orð
- harðýðgislegur
Tengd orð
Beyging
ströng strangt miðstig strangari efsta stig strangastur
kk.kvk.hk.
nf.strangurströngstrangt
þf.stranganstrangastrangt
þgf.ströngumstrangriströngu
ef.strangsstrangrarstrangs
nf.strangirstrangarströng
þf.strangastrangarströng
þgf.ströngum
ef.strangra
nf.strangistrangastranga
aukaföllstrangaströngustranga
öll föllströngu
öll föllstrangaristrangaristrangara
öll föllstrangari
kk.kvk.hk.
nf.strangasturströnguststrangast
þf.strangastanstrangastastrangast
þgf.ströngustumstrangastriströngustu
ef.strangastsstrangastrarstrangasts
nf.strangastirstrangastarströngust
þf.strangastastrangastarströngust
þgf.ströngustum
ef.strangastra
nf.strangastistrangastastrangasta
aukaföllstrangastaströngustustrangasta
öll föllströngustu