stuða
sagnorð með þolfalli
móðga, ganga fram af
- listamaðurinn reynir vísvitandi að stuða menn
- þessi orð þingmannsins stuða sumt fólk
sjá stuðandi
Beyging
stuðaði stuðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstuðastuðaðiégstuðistuðaði
þústuðarstuðaðirþústuðirstuðaðir
húnstuðarstuðaðihúnstuðistuðaði
viðstuðumstuðuðumviðstuðumstuðuðum
þiðstuðiðstuðuðuðþiðstuðiðstuðuðuð
þaustuðastuðuðuþaustuðistuðuðu
| nafnháttur | stuða |
|---|---|
| sagnbót | stuðað |
| boðháttur eintölu | stuðaðu |
| boðháttur fleirtölu | stuðið |
| stýfður boðháttur | stuða |
| lýsingarháttur nútíðar | stuðandi |
kk.kvk.hk.
nf.stuðaðurstuðuðstuðað
þf.stuðaðanstuðaðastuðað
þgf.stuðuðumstuðaðristuðuðu
ef.stuðaðsstuðaðrarstuðaðs
nf.stuðaðirstuðaðarstuðuð
þf.stuðaðastuðaðarstuðuð
þgf.stuðuðum
ef.stuðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstuðaststuðaðistégstuðiststuðaðist
þústuðaststuðaðistþústuðiststuðaðist
húnstuðaststuðaðisthúnstuðiststuðaðist
viðstuðumststuðuðumstviðstuðumststuðuðumst
þiðstuðiststuðuðustþiðstuðiststuðuðust
þaustuðaststuðuðustþaustuðiststuðuðust
| nafnháttur | stuðast |
|---|---|
| sagnbót | stuðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústuðastustuðaðistuþústuðistustuðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústuðarðustuðaðirðuþústuðirðustuðaðirðu
þiðstuðiðistuðuðuðiþiðstuðiðistuðuðuði