suða
sagnorð
sjá einnig suða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
gefa frá sér stöðugan nið
- flugan suðaði í glugganum
það suðar í eyrunum á mér
- 2.
biðja endurtekið, kvabba (um e-ð)
- drengurinn suðaði þangað til hann fékk leikfangið
- hún er alltaf að suða í mér að taka til
Tengd orð
Beyging
suðaði suðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsuðasuðaðiégsuðisuðaði
þúsuðarsuðaðirþúsuðirsuðaðir
húnsuðarsuðaðihúnsuðisuðaði
viðsuðumsuðuðumviðsuðumsuðuðum
þiðsuðiðsuðuðuðþiðsuðiðsuðuðuð
þausuðasuðuðuþausuðisuðuðu
| nafnháttur | suða |
|---|---|
| sagnbót | suðað |
| boðháttur eintölu | suðaðu |
| boðháttur fleirtölu | suðið |
| stýfður boðháttur | suða |
| lýsingarháttur nútíðar | suðandi |
kk.kvk.hk.
nf.suðaðursuðuðsuðað
þf.suðaðansuðaðasuðað
þgf.suðuðumsuðaðrisuðuðu
ef.suðaðssuðaðrarsuðaðs
nf.suðaðirsuðaðarsuðuð
þf.suðaðasuðaðarsuðuð
þgf.suðuðum
ef.suðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsuðastsuðaðistégsuðistsuðaðist
þúsuðastsuðaðistþúsuðistsuðaðist
húnsuðastsuðaðisthúnsuðistsuðaðist
viðsuðumstsuðuðumstviðsuðumstsuðuðumst
þiðsuðistsuðuðustþiðsuðistsuðuðust
þausuðastsuðuðustþausuðistsuðuðust
| nafnháttur | suðast |
|---|---|
| sagnbót | suðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsuðastusuðaðistuþúsuðistusuðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsuðarðusuðaðirðuþúsuðirðusuðaðirðu
þiðsuðiðisuðuðuðiþiðsuðiðisuðuðuði