sultur
nafnorð, karlkyn
það að vera hungraður, mikil svengd
búa/lifa við sult og seyru
búa við vesaldóm
sulturinn sverfur að
matarleysið gerir vart við sig
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu sultar eða sults
eintala
án greinismeð greini
nf.sultursulturinn
þf.sultsultinn
þgf.sultisultinum
ef.sultar / sultssultarins / sultsins