sundur
lýsingarorð sundur-slitinn
í brotum, ekki samfelldur
- hún talaði í sundurslitnum setningum
- stundataflan fyrir skólann er óþægilega sundurslitin
Beyging
‑slitin ‑slitið beygist eins og slitinn
kk.kvk.hk.
nf.sundurslitinn sundurslitin sundurslitið
þf.sundurslitinn sundurslitna sundurslitið
þgf.sundurslitnum sundurslitinni sundurslitnu
ef.sundurslitins sundurslitinnar sundurslitins
nf.sundurslitnir sundurslitnar sundurslitin
þf.sundurslitna sundurslitnar sundurslitin
þgf.sundurslitnum
ef.sundurslitinna
nf.sundurslitni sundurslitna sundurslitna
aukaföllsundurslitna sundurslitnu sundurslitna
öll föllsundurslitnu