sverja
sagnorð með eignarfalli og þolfalli
vinna eið (að e-u), strengja (e-s) heit
- hann sór þess eið að koma fram hefndum
- ég sver að ég vissi þetta ekki
ég get svarið það
óformlegt það er ótrúlegt en satt
- ég get svarið það, hann fór að gráta
hann sór og sárt við lagði að hann væri saklaus
hann hélt því ákaft fram, fullyrti það
sjá sverjast
Tengd orð
Beyging
sver sór sórum svarið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsversórégsverjisværi
þúsverðsórstþúsverjirsværir
húnsversórhúnsverjisværi
viðsverjumsórumviðsverjumsværum
þiðsverjiðsóruðþiðsverjiðsværuð
þausverjasóruþausverjisværu
| nafnháttur | sverja |
|---|---|
| sagnbót | svarið |
| boðháttur eintölu | sverðu |
| boðháttur fleirtölu | sverjið |
| stýfður boðháttur | sver |
| lýsingarháttur nútíðar | sverjandi |
kk.kvk.hk.
nf.svarinnsvarinsvarið
þf.svarinnsvarnasvarið
þgf.svörnumsvarinnisvörnu
ef.svarinssvarinnarsvarins
nf.svarnirsvarnarsvarin
þf.svarnasvarnarsvarin
þgf.svörnum
ef.svarinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsverstsórstégsverjistsværist
þúsverstsórstþúsverjistsværist
húnsverstsórsthúnsverjistsværist
viðsverjumstsórumstviðsverjumstsværumst
þiðsverjistsórustþiðsverjistsværust
þausverjastsórustþausverjistsværust
| nafnháttur | sverjast |
|---|---|
| sagnbót | svarist |
| boðháttur eintölu | sverstu |
| boðháttur fleirtölu | sverjist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsverstusórstuþúsverjistusværistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsverðusórstuþúsverjirðusværirðu
þiðsverjiðisóruðiþiðsverjiðisværuði