svima
sagnorð frumlag í þolfalli
vera ringlaður í höfðinu, vera að missa jafnvægið
- hún sneri sér í hringi uns hana svimaði
Beyging
svimaði svimað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
migsvimarsvimaðimigsvimisvimaði
| nafnháttur | svima |
|---|---|
| sagnbót | svimað |
| lýsingarháttur nútíðar | svimandi |