syfja
sagnorð frumlag í þolfalli
sjá einnig syfja nafnorð, kvenkyn
finna hjá sér þörf til að sofna, verða syfjaður
- mig syfjaði svo mikið að ég varð að leggja mig
- hana fór að syfja við aksturinn
Beyging
syfjaði syfjað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
migsyfjarsyfjaðimigsyfjisyfjaði
| nafnháttur | syfja |
|---|---|
| sagnbót | syfjað |
| lýsingarháttur nútíðar | syfjandi |