syrgja
sagnorð með þolfalli
sakna (látins manns), vera hryggur (vegna e-s sem er látinn)
- hann syrgði föður sinn mikið
- þau sitja heima og syrgja
Samheiti
Tengd orð
Beyging
syrgði syrgt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsyrgisyrgðiégsyrgisyrgði
þúsyrgirsyrgðirþúsyrgirsyrgðir
húnsyrgirsyrgðihúnsyrgisyrgði
viðsyrgjumsyrgðumviðsyrgjumsyrgðum
þiðsyrgiðsyrgðuðþiðsyrgiðsyrgðuð
þausyrgjasyrgðuþausyrgisyrgðu
| nafnháttur | syrgja |
|---|---|
| sagnbót | syrgt |
| boðháttur eintölu | syrgðu |
| boðháttur fleirtölu | syrgið |
| stýfður boðháttur | syrg |
| lýsingarháttur nútíðar | syrgjandi |
kk.kvk.hk.
nf.syrgðursyrgðsyrgt
þf.syrgðansyrgðasyrgt
þgf.syrgðumsyrgðrisyrgðu
ef.syrgðssyrgðrarsyrgðs
nf.syrgðirsyrgðarsyrgð
þf.syrgðasyrgðarsyrgð
þgf.syrgðum
ef.syrgðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsyrgirðusyrgðirðuþúsyrgirðusyrgðirðu
þiðsyrgiðisyrgðuðiþiðsyrgiðisyrgðuði