tíð beyging
nafnorð, kvenkyn
tíð-beyging málfræði
beyging sagnorðs í tíðum: t.d. kem - kom og bræða - bræddi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑beygingar beygist eins og beyging
eintala
án greinismeð greini
nf.tíðbeyging tíðbeygingin
þf.tíðbeygingu tíðbeyginguna
þgf.tíðbeygingu tíðbeygingunni
ef.tíðbeygingar tíðbeygingarinnar