Yrða

tíma

sagnorð með þágufalli oftast með neitun

hafa rausn í sér (til að gera e-ð), fá (e-ð) af sér

  • hann tímdi ekki að lána mér bókina
  • tímirðu að gefa mér súkkulaðibita?

Beyging

tímdi tímt