tón kvísl
nafnorð, kvenkyn
tón-kvísl
tvíarma stálgaffall sem gefur frá sér ákveðinn tón þegar slegið er á hann
Beyging
eignarfall eintölu ‑kvíslar nefnifall fleirtölu ‑kvíslar eða ‑kvíslir beygist eins og kvísl
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tónkvísl tónkvíslin nf.tónkvíslar / tónkvíslir tónkvíslarnar / tónkvíslirnar
þf.tónkvísl tónkvíslina þf.tónkvíslar / tónkvíslir tónkvíslarnar / tónkvíslirnar
þgf.tónkvísl tónkvíslinni þgf.tónkvíslum tónkvíslunum
ef.tónkvíslar tónkvíslarinnar ef.tónkvísla tónkvíslanna