tónn
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
hljóð með ákveðinn, jafnan, stöðugan sveiflufjölda, frumeining í tónverki
- 2.
raddblær
- hún talaði til hans í hvössum tón
Orðasambönd
gefa tóninn
- a.
gefa merki um í hvaða tóntegund skuli syngja
- b.
gefa með orðavali og/eða látbragði í skyn hvernig samskiptin verði
- a.
senda honum tóninn
láta hörð orð falla um hann, skamma hann
það kveður við nýjan/annan tón
það er öðruvísi talað nú, sagt annað en áður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu tóns þágufall eintölu tóni eða tón nefnifall fleirtölu tónar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tónntónninnnf.tónartónarnir
þf.tóntóninnþf.tónatónana
þgf.tóni / tóntóninumþgf.tónumtónunum
ef.tónstónsinsef.tónatónanna