töf
nafnorð, kvenkyn
það þegar e-ð tefst, er hindrað, þarf að bíða
- skipið varð fyrir töf á leiðinni
án tafar
- sjúkdóminn þarf að meðhöndla án tafar
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu tafar nefnifall fleirtölu tafir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.töftöfinnf.tafirtafirnar
þf.töftöfinaþf.tafirtafirnar
þgf.töftöfinniþgf.töfumtöfunum
ef.tafartafarinnaref.tafatafanna