týpa
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
sérstök fastmótuð gerð e-s
- ég á eldri týpuna af bílnum en mig langar í þá nýju
- 2.
sérkenni sem eru sameiginleg flokki manna, einkum um persónuleika, skapgerð, manngerð
- hún er svona týpa sem vill alltaf hafa fínt í kringum sig
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu týpu nefnifall fleirtölu týpur eignarfall fleirtölu týpna eða týpa
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.týpatýpannf.týpurtýpurnar
þf.týputýpunaþf.týpurtýpurnar
þgf.týputýpunniþgf.týpumtýpunum
ef.týputýpunnaref.týpna / týpatýpnanna / týpanna