tappa
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
setja (vökva) í ílát
- hún tappar víninu á flöskur
- 2.
taka (vökva) úr íláti
- hann tappaði bensíni af bílnum
Beyging
tappaði tappað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtappatappaðiégtappitappaði
þútappartappaðirþútappirtappaðir
húntappartappaðihúntappitappaði
viðtöppumtöppuðumviðtöppumtöppuðum
þiðtappiðtöppuðuðþiðtappiðtöppuðuð
þautappatöppuðuþautappitöppuðu
| nafnháttur | tappa |
|---|---|
| sagnbót | tappað |
| boðháttur eintölu | tappaðu |
| boðháttur fleirtölu | tappið |
| stýfður boðháttur | tappa |
| lýsingarháttur nútíðar | tappandi |
kk.kvk.hk.
nf.tappaðurtöppuðtappað
þf.tappaðantappaðatappað
þgf.töppuðumtappaðritöppuðu
ef.tappaðstappaðrartappaðs
nf.tappaðirtappaðartöppuð
þf.tappaðatappaðartöppuð
þgf.töppuðum
ef.tappaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtappasttappaðistégtappisttappaðist
þútappasttappaðistþútappisttappaðist
húntappasttappaðisthúntappisttappaðist
viðtöppumsttöppuðumstviðtöppumsttöppuðumst
þiðtappisttöppuðustþiðtappisttöppuðust
þautappasttöppuðustþautappisttöppuðust
| nafnháttur | tappast |
|---|---|
| sagnbót | tappast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútappastutappaðistuþútappistutappaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútapparðutappaðirðuþútappirðutappaðirðu
þiðtappiðitöppuðuðiþiðtappiðitöppuðuði