til einka
sagnorð til-einka
Merkingar
- 1.
með þágufalli og þolfalli helga (e-ð e-m), heiðra (e-n með e-u)
tileinka föður sínum bókina
- ljóðið er tileinkað samkennurum mínum við skólann
- 2.
með þágufalli og þolfalli læra (e-ð ákveðið)
tileinka sér réttu handtökin
- drengurinn þarf að tileinka sér betri námstækni
Beyging
til
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtileinka tileinkaði égtileinki tileinkaði
þútileinkar tileinkaðir þútileinkir tileinkaðir
húntileinkar tileinkaði húntileinki tileinkaði
viðtileinkum tileinkuðum viðtileinkum tileinkuðum
þiðtileinkið tileinkuðuð þiðtileinkið tileinkuðuð
þautileinka tileinkuðu þautileinki tileinkuðu
| nafnháttur | til |
|---|---|
| sagnbót | til |
| boðháttur eintölu | til |
| boðháttur fleirtölu | til |
| stýfður boðháttur | til |
| lýsingarháttur nútíðar | til |
kk.kvk.hk.
nf.tileinkaður tileinkuð tileinkað
þf.tileinkaðan tileinkaða tileinkað
þgf.tileinkuðum tileinkaðri tileinkuðu
ef.tileinkaðs tileinkaðrar tileinkaðs
nf.tileinkaðir tileinkaðar tileinkuð
þf.tileinkaða tileinkaðar tileinkuð
þgf.tileinkuðum
ef.tileinkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtileinkast tileinkaðist égtileinkist tileinkaðist
þútileinkast tileinkaðist þútileinkist tileinkaðist
húntileinkast tileinkaðist húntileinkist tileinkaðist
viðtileinkumst tileinkuðumst viðtileinkumst tileinkuðumst
þiðtileinkist tileinkuðust þiðtileinkist tileinkuðust
þautileinkast tileinkuðust þautileinkist tileinkuðust
| nafnháttur | til |
|---|---|
| sagnbót | til |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútileinkastu tileinkaðistu þútileinkistu tileinkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútileinkarðu tileinkaðirðu þútileinkirðu tileinkaðirðu
þiðtileinkiði tileinkuðuði þiðtileinkiði tileinkuðuði