til heyra
sagnorð til-heyra
Merkingar
- 1.
með þágufalli vera eign (e-s), í eigu (e-s), vera hluti (e-s)
- þessi trjágarður tilheyrir borginni
- byggingin tilheyrði áður háskólanum
- þessi vandamál tilheyra fortíðinni
- 2.
vera við hæfi, eiga við, hæfa
- það tilheyrir að endurmeta stöðuna á nýju ári
sjá tilheyrandi
Beyging
‑heyrði ‑heyrt beygist eins og heyra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtilheyri tilheyrði égtilheyri tilheyrði
þútilheyrir tilheyrðir þútilheyrir tilheyrðir
húntilheyrir tilheyrði húntilheyri tilheyrði
viðtilheyrum tilheyrðum viðtilheyrum tilheyrðum
þiðtilheyrið tilheyrðuð þiðtilheyrið tilheyrðuð
þautilheyra tilheyrðu þautilheyri tilheyrðu
| nafnháttur | til |
|---|---|
| sagnbót | til |
| boðháttur eintölu | til |
| boðháttur fleirtölu | til |
| stýfður boðháttur | til |
| lýsingarháttur nútíðar | til |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútilheyrirðu tilheyrðirðu þútilheyrirðu tilheyrðirðu
þiðtilheyriði tilheyrðuði þiðtilheyriði tilheyrðuði