tjá
sagnorð
sjá einnig tjá nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli láta í ljós meiningu sína
- hún tjáir tilfinningar sínar í málverkunum
- hann er mállaus og tjáir sig með bendingum
tjá sig um þetta
- ráðherrann vildi ekki tjá sig um málið
- 2.
með þágufalli og þolfalli segja (e-m e-ð)
- honum var tjáð að fluginu mundi seinka
- hún tjáði mér þetta án svipbrigða
- 3.
það tjáir ekki að kvarta
það dugar ekki, þýðir ekki að kvarta
Beyging
tjáði eða téði tjáð
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtjáitjáði / téðiégtjáitjáði / téði
þútjáirtjáðir / téðirþútjáirtjáðir / téðir
húntjáirtjáði / téðihúntjáitjáði / téði
viðtjáumtjáðum / téðumviðtjáumtjáðum / téðum
þiðtjáiðtjáðuð / téðuðþiðtjáiðtjáðuð / téðuð
þautjátjáðu / téðuþautjáitjáðu / téðu
| nafnháttur | tjá |
|---|---|
| sagnbót | tjáð |
| boðháttur eintölu | tjáðu |
| boðháttur fleirtölu | tjáið |
| stýfður boðháttur | tjá |
kk.kvk.hk.
nf.tjáðurtjáðtjáð
þf.tjáðantjáðatjáð
þgf.tjáðumtjáðritjáðu
ef.tjáðstjáðrartjáðs
nf.tjáðirtjáðartjáð
þf.tjáðatjáðartjáð
þgf.tjáðum
ef.tjáðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtjáisttjáðistégtjáisttjáðist
þútjáisttjáðistþútjáisttjáðist
húntjáisttjáðisthúntjáisttjáðist
viðtjáumsttjáðumstviðtjáumsttjáðumst
þiðtjáisttjáðustþiðtjáisttjáðust
þautjásttjáðustþautjáisttjáðust
| nafnháttur | tjást |
|---|---|
| sagnbót | tjáðst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútjáistutjáðistuþútjáistutjáðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútjáirðutjáðirðuþútjáirðutjáðirðu
þiðtjáiðitjáðuðiþiðtjáiðitjáðuði