totta
sagnorð með þolfalli
sjúga (e-ð) með tíðum varahreyfingum
- ungbarnið tottaði pelann af áfergju
- hann tottaði vindilinn hugsandi
Beyging
tottaði tottað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtottatottaðiégtottitottaði
þútottartottaðirþútottirtottaðir
húntottartottaðihúntottitottaði
viðtottumtottuðumviðtottumtottuðum
þiðtottiðtottuðuðþiðtottiðtottuðuð
þautottatottuðuþautottitottuðu
| nafnháttur | totta |
|---|---|
| sagnbót | tottað |
| boðháttur eintölu | tottaðu |
| boðháttur fleirtölu | tottið |
| stýfður boðháttur | totta |
| lýsingarháttur nútíðar | tottandi |
kk.kvk.hk.
nf.tottaðurtottuðtottað
þf.tottaðantottaðatottað
þgf.tottuðumtottaðritottuðu
ef.tottaðstottaðrartottaðs
nf.tottaðirtottaðartottuð
þf.tottaðatottaðartottuð
þgf.tottuðum
ef.tottaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtottasttottaðistégtottisttottaðist
þútottasttottaðistþútottisttottaðist
húntottasttottaðisthúntottisttottaðist
viðtottumsttottuðumstviðtottumsttottuðumst
þiðtottisttottuðustþiðtottisttottuðust
þautottasttottuðustþautottisttottuðust
| nafnháttur | tottast |
|---|---|
| sagnbót | tottast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútottastutottaðistuþútottistutottaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútottarðutottaðirðuþútottirðutottaðirðu
þiðtottiðitottuðuðiþiðtottiðitottuðuði