trú
nafnorð, karlkyn
trú-boði
sá eða sú sem er sendur til annarra landa eða svæða til að boða trú, einkum kristna trú
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑boða nefnifall fleirtölu ‑boðar beygist eins og boði
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.trúboði trúboðinn nf.trúboðar trúboðarnir
þf.trúboða trúboðann þf.trúboða trúboðana
þgf.trúboða trúboðanum þgf.trúboðum trúboðunum
ef.trúboða trúboðans ef.trúboða trúboðanna