umferðar réttur
nafnorð, karlkyn
umferðar-réttur
Merkingar
- 1.
réttur annars aðila en eiganda til að fara yfir landareign þess síðarnefnda
- 2.
forgangsréttur farartækis í umferðinni
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑réttar beygist eins og réttur
eintala
án greinismeð greini
nf.umferðarréttur umferðarrétturinn
þf.umferðarrétt umferðarréttinn
þgf.umferðarrétti umferðarréttinum
ef.umferðarréttar umferðarréttarins