um
sagnorð um-girða með þolfalli
mynda afmörkun (um e-ð), afmarka (e-ð)
sjá umgirtur
Beyging
‑girti ‑girt beygist eins og girða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumgirði umgirti égumgirði umgirti
þúumgirðir umgirtir þúumgirðir umgirtir
húnumgirðir umgirti húnumgirði umgirti
viðumgirðum umgirtum viðumgirðum umgirtum
þiðumgirðið umgirtuð þiðumgirðið umgirtuð
þauumgirða umgirtu þauumgirði umgirtu
| nafnháttur | um |
|---|---|
| sagnbót | um |
| boðháttur eintölu | um |
| boðháttur fleirtölu | um |
| stýfður boðháttur | um |
| lýsingarháttur nútíðar | um |
kk.kvk.hk.
nf.umgirtur umgirt umgirt
þf.umgirtan umgirta umgirt
þgf.umgirtum umgirtri umgirtu
ef.umgirts umgirtrar umgirts
nf.umgirtir umgirtar umgirt
þf.umgirta umgirtar umgirt
þgf.umgirtum
ef.umgirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumgirðirðu umgirtirðu þúumgirðirðu umgirtirðu
þiðumgirðiði umgirtuði þiðumgirðiði umgirtuði