undan
sagnorð undan-þiggja með þolfalli
taka eða telja (e-ð) ekki með, undanskilja e-ð
sjá undanþeginn
Beyging
undan
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égundanþigg undanþáði égundanþiggi undanþægi / undanþæði
þúundanþiggur undanþáðir þúundanþiggir undanþægir / undanþæðir
húnundanþiggur undanþáði húnundanþiggi undanþægi / undanþæði
viðundanþiggjum undanþáðum viðundanþiggjum undanþægjum / undanþæðum
þiðundanþiggið undanþáðuð þiðundanþiggið undanþægjuð / undanþæðuð
þauundanþiggja undanþáðu þauundanþiggi undanþægju / undanþæðu
| nafnháttur | undan |
|---|---|
| sagnbót | undan |
| boðháttur eintölu | undan |
| boðháttur fleirtölu | undan |
| stýfður boðháttur | undan |
| lýsingarháttur nútíðar | undan |
kk.kvk.hk.
nf.undanþeginn undanþegin undanþegið
þf.undanþeginn undanþegna undanþegið
þgf.undanþegnum undanþeginni undanþegnu
ef.undanþegins undanþeginnar undanþegins
nf.undanþegnir undanþegnar undanþegin
þf.undanþegna undanþegnar undanþegin
þgf.undanþegnum
ef.undanþeginna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúundanþiggurðu undanþáðirðu þúundanþiggirðu undanþægirðu / undanþæðirðu
þiðundanþiggiði undanþáðuði þiðundanþiggiði undanþægjuði / undanþæðuði