upp
sagnorð upp-hugsa með þolfalli
hugsa (e-ð) upp, koma (e-ð) til hugar
- við þurfum að upphugsa einhverjar leiðir til sparnaðar
- hann flýtti sér að upphugsa nýtt umræðuefni
Beyging
upp
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égupphugsa upphugsaði égupphugsi upphugsaði
þúupphugsar upphugsaðir þúupphugsir upphugsaðir
húnupphugsar upphugsaði húnupphugsi upphugsaði
viðupphugsum upphugsuðum viðupphugsum upphugsuðum
þiðupphugsið upphugsuðuð þiðupphugsið upphugsuðuð
þauupphugsa upphugsuðu þauupphugsi upphugsuðu
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
| boðháttur eintölu | upp |
| boðháttur fleirtölu | upp |
| stýfður boðháttur | upp |
| lýsingarháttur nútíðar | upp |
kk.kvk.hk.
nf.upphugsaður upphugsuð upphugsað
þf.upphugsaðan upphugsaða upphugsað
þgf.upphugsuðum upphugsaðri upphugsuðu
ef.upphugsaðs upphugsaðrar upphugsaðs
nf.upphugsaðir upphugsaðar upphugsuð
þf.upphugsaða upphugsaðar upphugsuð
þgf.upphugsuðum
ef.upphugsaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égupphugsast upphugsaðist égupphugsist upphugsaðist
þúupphugsast upphugsaðist þúupphugsist upphugsaðist
húnupphugsast upphugsaðist húnupphugsist upphugsaðist
viðupphugsumst upphugsuðumst viðupphugsumst upphugsuðumst
þiðupphugsist upphugsuðust þiðupphugsist upphugsuðust
þauupphugsast upphugsuðust þauupphugsist upphugsuðust
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúupphugsarðu upphugsaðirðu þúupphugsirðu upphugsaðirðu
þiðupphugsiði upphugsuðuði þiðupphugsiði upphugsuðuði