urra
sagnorð
Merkingar
- 1.
gefa frá sér reiðilegt hljóð
- hundurinn urraði að gestunum
- kötturinn hvæsti og urraði
- 2.
tala reiðilega
- hann urraði geðvonskulega að ég skyldi þegja
Beyging
urraði urrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égurraurraðiégurriurraði
þúurrarurraðirþúurrirurraðir
húnurrarurraðihúnurriurraði
viðurrumurruðumviðurrumurruðum
þiðurriðurruðuðþiðurriðurruðuð
þauurraurruðuþauurriurruðu
| nafnháttur | urra |
|---|---|
| sagnbót | urrað |
| boðháttur eintölu | urraðu |
| boðháttur fleirtölu | urrið |
| stýfður boðháttur | urra |
| lýsingarháttur nútíðar | urrandi |
kk.kvk.hk.
nf.urraðururruðurrað
þf.urraðanurraðaurrað
þgf.urruðumurraðriurruðu
ef.urraðsurraðrarurraðs
nf.urraðirurraðarurruð
þf.urraðaurraðarurruð
þgf.urruðum
ef.urraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égurrasturraðistégurristurraðist
þúurrasturraðistþúurristurraðist
húnurrasturraðisthúnurristurraðist
viðurrumsturruðumstviðurrumsturruðumst
þiðurristurruðustþiðurristurruðust
þauurrasturruðustþauurristurruðust
| nafnháttur | urrast |
|---|---|
| sagnbót | urrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúurrastuurraðistuþúurristuurraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúurrarðuurraðirðuþúurrirðuurraðirðu
þiðurriðiurruðuðiþiðurriðiurruðuði