vægja
sagnorð með þágufalli
sýna (e-m) vægð, miskunn, hlífa (e-m)
- kennarinn vægði honum og gaf honum lengri frest
Tengd orð
Beyging
vægði vægt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvægivægðiégvægivægði
þúvægirvægðirþúvægirvægðir
húnvægirvægðihúnvægivægði
viðvægjumvægðumviðvægjumvægðum
þiðvægiðvægðuðþiðvægiðvægðuð
þauvægjavægðuþauvægivægðu
mérvægirvægðimérvægivægði
| nafnháttur | vægja |
|---|---|
| sagnbót | vægt |
| boðháttur eintölu | vægðu |
| boðháttur fleirtölu | vægið |
| stýfður boðháttur | væg |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvægirðuvægðirðuþúvægirðuvægðirðu
þiðvægiðivægðuðiþiðvægiðivægðuði