vættur
nafnorð, kvenkyn eða karlkyn
yfirnáttúrleg vera, ýmist góð eða vond
- í fjallinu búa huldar vættir
- gripurinn á að bægja brott illum vættum
Samheiti
- vera,
- vætt
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu vættar þolfall eintölu vætti eða vætt nefnifall fleirtölu vættir þolfall fleirtölu vættir eða vætti
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vætturvætturin / vætturinnnf.vættirvættirnar / vættirnir
þf.vætti / vættvættina / vættinnþf.vættir / vættivættirnar / vættina
þgf.vættivættinni / vættinumþgf.vættumvættunum
ef.vættarvættarinnar / vættarinsef.vættavættanna