vé
sagnorð vé-fengja með þolfalli
draga (e-ð) í efa
- ég sá ekki ástæðu til að véfengja orð hans
Beyging
vé
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvéfengi véfengdi égvéfengi véfengdi
þúvéfengir véfengdir þúvéfengir véfengdir
húnvéfengir véfengdi húnvéfengi véfengdi
viðvéfengjum véfengdum viðvéfengjum véfengdum
þiðvéfengið véfengduð þiðvéfengið véfengduð
þauvéfengja véfengdu þauvéfengi véfengdu
| nafnháttur | vé |
|---|---|
| sagnbót | vé |
| boðháttur eintölu | vé |
| boðháttur fleirtölu | vé |
| stýfður boðháttur | vé |
| lýsingarháttur nútíðar | vé |
kk.kvk.hk.
nf.véfengdur véfengd véfengt
þf.véfengdan véfengda véfengt
þgf.véfengdum véfengdri véfengdu
ef.véfengds véfengdrar véfengds
nf.véfengdir véfengdar véfengd
þf.véfengda véfengdar véfengd
þgf.véfengdum
ef.véfengdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvéfengirðu véfengdirðu þúvéfengirðu véfengdirðu
þiðvéfengiði véfengduði þiðvéfengiði véfengduði