víða vangur
nafnorð, karlkyn
víða-vangur
tjalda (úti) á víðavangi
... á opnu og óbyggðu landi, úti í náttúrunni
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑vangs þágufall eintölu ‑vang eða ‑vangi nefnifall fleirtölu ‑vangar beygist eins og vangur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.víðavangur víðavangurinn nf.víðavangar víðavangarnir
þf.víðavang víðavanginn þf.víðavanga víðavangana
þgf.víðavang / víðavangi víðavangnum / víðavanginum þgf.víðavöngum víðavöngunum
ef.víðavangs víðavangsins ef.víðavanga víðavanganna