Yrða

víðavangur

nafnorð, karlkyn

víða-vangur

  • tjalda (úti) á víðavangi

    ... á opnu og óbyggðu landi, úti í náttúrunni

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑vangs þágufall eintölu ‑vang eða ‑vangi nefnifall fleirtölu ‑vangar beygist eins og vangur