víkja

Merkingar

1. 1.

   fara til hliðar, fara frá

   • ökumennirnir mættust og hvorugur vildi víkja

   • víkja fyrir honum

     • hann vék fyrir henni svo að hún kæmist inn
     • rigningin vék fyrir sólskini

   • víkja úr vegi

     færa sig til hliðar

2. 2.

   þgf.með þágufalli segja (e-m) upp, reka (e-n)

   • ráðherranum var vikið úr embætti
   • skólastjóri sá ástæðu til að víkja honum úr skólanum
3. 3.

   • frumlag í þgf.frumlag í þágufalli nú víkur sögunni til Englands

     nú segir sagan frá því sem gerist í Englandi

4. 4.

   víkja að

   • þgf.með þágufalli víkja að þessu

     tala um þetta, minnast á þetta

   • þgf.með þágufalli víkja orðum að þessu

     tala um þetta, minnast á þetta

   • þgf.með þágufalli víkja sér að henni

     snúa sér að henni

     • hann vék sér að mér og ávarpaði mig

   • þgf.með þágufalli víkja dálitlu að betlaranum

     gefa betlaranum dálítið

5. 5.

   víkja frá

   • víkja frá honum

     fara burt frá honum um stund

     • hún þorði ekki að víkja frá sjúklingnum

   • víkja ekki frá kröfum sínum

     halda fast við kröfur sínar

6. 6.

   víkja undan

   • þgf.með þágufalli víkja sér undan þessu

     reyna að koma sér hjá þessu, forðast þetta

     • hún vék sér undan því að svara spurningunni
7. 7.

   víkja við

   frumlag í þgf.frumlag í þágufalli

   • þessu víkur svona við

     þetta er þannig, svona stendur á þessu

     • hvernig víkur þessu við?