vín viður
nafnorð, karlkyn
vín-viður
klifurrunni af vínviðarætt; ber aldin (vínber) í stórum þrúgum; ræktaður aðallega til víngerðar (Vitis vinifera)
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑viðar þágufall eintölu ‑við eða ‑viði nefnifall fleirtölu ‑viðir beygist eins og viður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vínviður vínviðurinn nf.vínviðir vínviðirnir
þf.vínvið vínviðinn þf.vínviði vínviðina
þgf.vínvið / vínviði vínviðnum / vínviðinum þgf.vínviðum vínviðunum
ef.vínviðar vínviðarins ef.vínviða vínviðanna