víta
lýsingarorð víta-verður
sem ber að fordæma, óhæfur
- bílstjórinn sem olli árekstrinum sýndi vítavert gáleysi
- starfsmaðurinn var rekinn fyrir vítaverða vanrækslu
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑verð ‑vert miðstig ‑verðari efsta stig ‑verðastur beygist eins og verður
kk.kvk.hk.
nf.vítaverður vítaverð vítavert
þf.vítaverðan vítaverða vítavert
þgf.vítaverðum vítaverðri vítaverðu
ef.vítaverðs vítaverðrar vítaverðs
nf.vítaverðir vítaverðar vítaverð
þf.vítaverða vítaverðar vítaverð
þgf.vítaverðum
ef.vítaverðra
nf.vítaverði vítaverða vítaverða
aukaföllvítaverða vítaverðu vítaverða
öll föllvítaverðu
öll föllvítaverðari vítaverðari vítaverðara
öll föllvítaverðari
kk.kvk.hk.
nf.vítaverðastur vítaverðust vítaverðast
þf.vítaverðastan vítaverðasta vítaverðast
þgf.vítaverðustum vítaverðastri vítaverðustu
ef.vítaverðasts vítaverðastrar vítaverðasts
nf.vítaverðastir vítaverðastar vítaverðust
þf.vítaverðasta vítaverðastar vítaverðust
þgf.vítaverðustum
ef.vítaverðastra
nf.vítaverðasti vítaverðasta vítaverðasta
aukaföllvítaverðasta vítaverðustu vítaverðasta
öll föllvítaverðustu