vakna
sagnorð
Merkingar
- 1.
hætta að sofa, komast til vökuvitundar, losa svefninn
- hún vaknar við vekjaraklukku
- við vöknuðum klukkan 8
- hann vaknaði af værum svefni
vakna upp við vondan draum
átta sig skyndilega á einhverju (leiðinlegu)
- 2.
koma í ljós, lifna, kvikna
- margar hugmyndir vöknuðu á fundinum
- grunsemdir hafa vaknað hjá lögreglunni
- aukin stéttarvitund vaknaði meðal verkamanna
vakna til lífsins
- bærinn vaknar til lífsins á sumrin
- gróðurinn er byrjaður að vakna til lífsins
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
vaknaði vaknað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvaknavaknaðiégvaknivaknaði
þúvaknarvaknaðirþúvaknirvaknaðir
húnvaknarvaknaðihúnvaknivaknaði
viðvöknumvöknuðumviðvöknumvöknuðum
þiðvakniðvöknuðuðþiðvakniðvöknuðuð
þauvaknavöknuðuþauvaknivöknuðu
þaðvaknarvaknaðiþaðvaknivaknaði
| nafnháttur | vakna |
|---|---|
| sagnbót | vaknað |
| boðháttur eintölu | vaknaðu |
| boðháttur fleirtölu | vaknið |
| stýfður boðháttur | vakna |
| lýsingarháttur nútíðar | vaknandi |
kk.kvk.hk.
nf.vaknaðurvöknuðvaknað
þf.vaknaðanvaknaðavaknað
þgf.vöknuðumvaknaðrivöknuðu
ef.vaknaðsvaknaðrarvaknaðs
nf.vaknaðirvaknaðarvöknuð
þf.vaknaðavaknaðarvöknuð
þgf.vöknuðum
ef.vaknaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvaknarðuvaknaðirðuþúvaknirðuvaknaðirðu
þiðvakniðivöknuðuðiþiðvakniðivöknuðuði