valdur
lýsingarorð
sem veldur e-u, orsakar e-ð
vera valdur að slysinu
- hún var völd að árekstri þriggja bíla
Beyging
völd valt
kk.kvk.hk.
nf.valdurvöldvalt
þf.valdanvaldavalt
þgf.völdumvaldrivöldu
ef.valdsvaldrarvalds
nf.valdirvaldarvöld
þf.valdavaldarvöld
þgf.völdum
ef.valdra
nf.valdivaldavalda
aukaföllvaldavölduvalda
öll föllvöldu