varpa
sagnorð með þágufalli
sjá einnig varpa nafnorð, kvenkyn
kasta (e-u), þeyta (e-u) frá sér
- þeir vörpuðu sprengju á skipið
- hún varpaði af sér bakpokanum
- hann glímdi við manninn og varpaði honum til jarðar
- sólin varpaði geislum sínum á landið
varpa akkerum
kasta akkerum
- skipið varpar ekki akkerum fyrr en í Hamborg
varpa fram spurningu
bera upp spurningu
- hún varpaði fram athugasemd á fundinum
varpa ljósi á atburðinn
útskýra atburðinn
- steingervingarnir varpa ljósi á uppruna lífsins
varpa honum í fangelsi
varpa öndinni
andvarpa
- hann varpaði öndinni þunglega
varpa öndinni léttar
andvarpa af létti eða feginleika
Beyging
varpaði varpað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarpavarpaðiégvarpivarpaði
þúvarparvarpaðirþúvarpirvarpaðir
húnvarparvarpaðihúnvarpivarpaði
viðvörpumvörpuðumviðvörpumvörpuðum
þiðvarpiðvörpuðuðþiðvarpiðvörpuðuð
þauvarpavörpuðuþauvarpivörpuðu
| nafnháttur | varpa |
|---|---|
| sagnbót | varpað |
| boðháttur eintölu | varpaðu |
| boðháttur fleirtölu | varpið |
| stýfður boðháttur | varpa |
| lýsingarháttur nútíðar | varpandi |
kk.kvk.hk.
nf.varpaðurvörpuðvarpað
þf.varpaðanvarpaðavarpað
þgf.vörpuðumvarpaðrivörpuðu
ef.varpaðsvarpaðrarvarpaðs
nf.varpaðirvarpaðarvörpuð
þf.varpaðavarpaðarvörpuð
þgf.vörpuðum
ef.varpaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarpastvarpaðistégvarpistvarpaðist
þúvarpastvarpaðistþúvarpistvarpaðist
húnvarpastvarpaðisthúnvarpistvarpaðist
viðvörpumstvörpuðumstviðvörpumstvörpuðumst
þiðvarpistvörpuðustþiðvarpistvörpuðust
þauvarpastvörpuðustþauvarpistvörpuðust
| nafnháttur | varpast |
|---|---|
| sagnbót | varpast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarpastuvarpaðistuþúvarpistuvarpaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarparðuvarpaðirðuþúvarpirðuvarpaðirðu
þiðvarpiðivörpuðuðiþiðvarpiðivörpuðuði