Yrða

vefja

sagnorð með þágufalli eða þolfalli

sjá einnig vefja nafnorð, kvenkyn

sveipa (e-u), vinda (e-u) nokkra snúninga utan um (e-ð)

  • hann vafði treflinum um hálsinn
  • vefjið beikonsneiðum utan um kjúklingabringurnar
  • við vöfðum glösin inn í pappír
  • handklæðið var vafið um höfuð hennar

  • vefja hana örmum

    faðma hana

sjá vefjast, vafinn

Beyging

vafði vafið